Het materiaal dat in de volksmond als plexiglas bekendstaat, heet in feite polymethylmethacrylaat, afgekort tot PMMA. Plexiglas is een handelsnaam die synoniem geworden is met dit materiaal. Vergelijk het met Luxaflex als algemene naam voor horizontale jaloezieën. PMMA is ook wel bekend als Oroglas, Perspex en Altuglas, maar vooral als acrylaat. Hoe je het ook noemt, al deze benamingen geven wel een hint naar de belangrijkste toepassing van PMMA, namelijk als vervanger van glas. Maar hoe wordt plexiglas eigenlijk gemaakt?

Productie van plexiglas

De grondstoffen van PMMA zijn niet bepaald vriendelijke stoffen: aceton, methanol, waterstofcyanide en zwavelzuur. Met name die laatste twee zijn hoogst toxisch. Het productieproces (polymerisatie) van deze stoffen tot PMMA is al 90 jaar oud. Het eindproduct is een hoogst onschadelijke, maar uiterst veelzijdige kunststof. Polymerisatie is het samenvoegen van twee of meer stoffen om een nieuwe stof met andere eigenschappen te creëren. Vergelijk polymerisatie met de productie van een televisie: je voegt glas, koper, metaal en wat andere stoffen samen, en na een uur is het een televisie geworden. Alle afzonderlijke stoffen zijn nog aanwezig, maar het eindproduct is compleet anders. De productie van PMMA begint met methacrylzuur, wat reageert met methylalcohol. Hierdoor ontstaat methylmethacrylaat. Door deze stof te polymeriseren ontstaat PMMA.

Grote inzetbaarheid

Toch duurde het na de ontdekking nog ruim acht jaar voordat er een commerciële toepassing voor PMMA werd bedacht. Een Amerikaanse chemieruis introduceerde het product ‘plexiglas’, als vervanger van traditioneel glas. Plexiglas heeft een hogere lichtdoorlatendheid, een hogere slagvastheid (30 x) en is veel gemakkelijker te bewerken als glas. Bovendien kan plexiglas in complexe vormen gemaakt worden. Door verwarming wordt het buigzaam en zijn de mogelijkheden bijna onbegrensd. En niet onbelangrijk: het is veel lichter dan glas.

Brandveiligheid en restproduct

In de afgelopen 90 jaar heeft plexiglas wereldwijd op veel plaatsen glas vervangen. De voordelen zijn legio, maar plexiglas kan niet als veiligheidsglas worden ingezet. Hiervoor zijn twee hoofdredenen: het is brandbaar en het kan breken. Het kost veel kracht en moeite, maar plexiglas kan breken. Daarnaast verbrandt PMMA boven de 450° Celsius volledig tot onschadelijk koolstofdioxide en water. Voor toepassingen waar een enorme slagvastheid vereist is, wordt polycarbonaat toegepast. En ook dat leveren we bij Kunststofplatenshop.nl gratis op maat gezaagd.